Nu ook tweede pensioenpijler voor personeel wzc Klateringen

De OCMW-raad keurde vandaag mijn voorstel goed om ook voor het contractueel personeel van wzc Klateringen een tweede pensioenpijler te voorzien.

In 2010 besliste de gemeente- en OCMW-raad om voor alle contractueel stadspersoneel en het meeste OCMW-personeel een groepsverzekering (tweede pensioenpijler) te voorzien van 2% van hun bruto-jaarwedde. Het personeel van wzc Klateringen werd daar toen van uitgesloten omdat er werd gedacht dat de federale overheid voor de rusthuissector zelf voor een tweede pensioenpijlersysteem zou zorgen. Maar dat gebeurde niet en zal ook niet meer gebeuren.

De OCMW-raad besliste daarom om het bestaande systeem voor de rest van het personeel uit te breiden naar het contractueel personeel van wzc Klateringen zodat vanaf nu alle stads- en OCMW-personeel van hetzelfde systeem kan genieten. Iedereen gelijk dus!

Tegelijk maakt het ons ook aantrekkelijker als werkgever in een sector die soms een tekort heeft aan personeel. De jaarkost van 70.000 euro is voorzien in het OCMW-budget.

Foto: wervingindezorg.nl

Foto: wervingindezorg.nl

Over het waarom van een pingpongtafel

Dit weekend werd de eerste openbare pingpongtafel in onze stad ingespeeld door de aanvrager, de 10-jarige Cis. Cis stuurde ons eind september vorig jaar een ontzettend mooi briefje om de stad te vragen om net zoals op de camping in Frankrijk ook in Ninove een betonnen pingpongtafel te zetten. De stad ging hier mee aan de slag, met de officiële opening dit weekend samen met TTC Ninove nu als eindresultaat.

brief Cis

Naast het feit dat we Cis’ brief supermegacool vonden, zijn er natuurlijk nog belangrijker redenen waarom we zo graag in gingen op zijn voorstel.

Ten eerste hebben we met deze meerderheid meer aandacht voor participatie en inspraak van de burgers.  Vaak zijn de grootste experten de mensen uit de buurt zelf. Daarom namen we al eerder het initiatief voor inspraakmomenten waarin we in alle deelgemeenten en in het centrum het gesprek aangingen met de bewoners. En daarom laten we de kinderen, ouders en grootouders uit de buurt kiezen welke speeltoestellen ze willen in het buurtspeeltuintje dat we in hun buurt willen aanleggen. We moeten erkennen dat we nog verder zouden kunnen gaan in dit inspraak en participatie-verhaal. En wat mij betreft: graag. Lijkt me zeker iets waar we de komende jaren verder moeten in gaan (als we de kans krijgen van de kiezers).

Ten tweede willen we natuurlijk stimuleren dat mensen sporten, of het nu in competitieverband is of zuiver recreatief. Sport is gezond en brengt mensen samen, wat hun gelukkiger maakt. Daarom ook dat collega Marc Torrekens als schepen van sport onmiddellijk positief stond tegenover de vraag van Cis.

En ten derde is er de maatschappelijke tendens om meer en meer in appartementen te gaan wonen. Dit soort verdichting kan positief zijn (oa. voor de milieu-impact) maar volgens mij enkel op voorwaarde dat er voldoende (meer dan nu) gemeenschapsvoorzieningen zijn. Want verdichting in kleinere woningen en appartementen zorgt ervoor dat er minder sociaal contact is, geen of minder tuinen om in te spelen, minder groen, … Als je de tendens naar kleiner wonen leefbaar wil houden, dan zijn meer buurtparkjes, speeltuintjes, sportterreintjes en buurthuizen nodig: daar kunnen kinderen spelen en sporten en kunnen volwassenen elkaar ontmoeten. We mogen de tendens naar kleiner wonen dus niet gewoon ondergaan, maar hebben de plicht om die te combineren met een betere inrichting van het openbaar domein met meer ruimte voor groen, ontmoeting, sport en spel, zoals bvb een openbare pingpongtafel.

pingpong

Geef Ninoofse jongeren hun jeugdhuis

N-VA viel me gisteravond opnieuw aan over het nieuwe jeugdhuis aan het stadspark. Op de gemeenteraad van twee maanden geleden vroeg N-VA al om het nieuwe jeugdhuis te schrappen. Nochtans is een tweede jeugdhuis voor een stad met 39.000 inwoners helemaal niet overdreven en hebben de meeste steden van onze grootte veel meer plaatsen voor hun jongeren. En nochtans beloofde N-VA Ninove in haar eigen verkiezingsprogramma ‘een netwerk van samenwerkende jeugdhuizen’.

Deze keer viel men het jeugdhuis financieel aan. De nieuwe raming van het jeugdhuis valt inderdaad een stuk duurder uit dan eerst geraamd. Dat komt omdat er, net zoals bijna altijd het geval is bij bouwprojecten, meerkosten bij kwamen.  Die geraamde meerkost is 196.000 euro (excl btw) wat inderdaad veel is, maar logisch en perfect verdedigbaar als je weet waarvan die meerkosten komen. Daarom hier het overzichtje van de extra kosten.

Paalfunderingen 20.000 Niet 100% zeker
Verhoogd terras 12.000 Toegankelijkheid rolstoelgebruikers + advies W&Z
Kwalitatievere gevel- en dakafwerking 23.000 Om lawaaioverlast te beperken
Groendak en groengevel 37.000 Ecologische redenen
Verfraaiing interieur 15.000 Op vraag werkgroep om geen betonnen bunkergevoel te krijgen
Uitbreiding sanitair 6.000 Op vraag Gecoro
Extra bergruimte 9.000 7 m³
Omgevingsaanleg meenemen in de opdracht 23.000 om 1 geheel te vormen
Aanleg brandweg 16.000 Brandveiligheid, advies brandweer
Inpandig terras voor brandveiligheid 5.000 Advies brandweer
Aanleg trappen en helling richting inkom 12.000 Toegankelijkheid rolstoelgebruikers + advies W&Z
Inbouwroosters om kruipkelder ontoegankelijk te maken 3.600 advies W&Z
Uitbreiding fietsenstalling 8.000 Advies Gecoro
Divers 7.000 Aanpassing hoeveelheden en eenheidsprijzen materialen allerhande
Totaal 196.600

Stuk voor stuk noodzakelijke of perfect verdedigbare aanvullingen die er bij alternatieve locatiekeuzes bijna altijd ook zouden zijn geweest. Toen ik eind december de vraag aan het schepencollege stelde om deze extra zaken toe te voegen, was ik dan ook blij dat de collega’s mij hierin steunden.

De totale kostprijs is nu geraamd op 486.600 euro excl. btw en erelonen. (raming van architectenbureau vind je hier: Raming jeugdhuis) (Inclusief btw en erelonen is de raming 677.000 euro) In mijn ogen perfect te verdedigen voor een extra jeugdhuis in Ninove-centrum. Voor mensen die tegen een nieuw jeugdhuis zijn, zoals N-VA’er Rudy Corijn, zal het natuurlijk altijd te veel zijn, maar als je het mij vraagt, is zulke eigen stek voor de Ninoofse jongeren dat meer dan waard. In een jeugdhuis worden jongeren samen gebracht, leren ze elkaar kennen, kunnen ze in een beschermde omgeving initiatief leren nemen, dingen organiseren, bouwen ze een sociaal netwerk op,… Allemaal dingen die de samenleving in onze stad sterker maakt. Wie investeert in jongeren, plukt daar later de vruchten van. Het maakt me dan ook bijzonder triest dat N-VA deze meerwaarde niet ziet en zelfs dreigt naar de Raad voor Vergunningsbetwistingen te stappen om te proberen het jeugdhuis tegen te houden. De Ninoofse jeugd verdient beter.

jeugdhuis

 

Stad investeert volop in nieuwe speeltuintjes

IMG_20161220_095959 groeneweg

Schepen van jeugd Lieven Meert( sp.a) nam zich voor om deze legislatuur zoveel mogelijk nieuwe speeltuintjes in onze wijken en deelgemeenten te voorzien. “Bij de start van deze legislatuur in 2013 telde Ninove amper 8 speelterreinen waarvan een aanzienlijk deel er verouderd en verwaarloosd bij lag. In verhouding tot het Vlaams gemiddelde was dat minder dan de helft per inwoner. Omdat we vinden dat elk kind op een veilige manier in de buurt moet kunnen spelen, besliste deze meerderheid om deze legislatuur voluit te gaan voor extra speeltuintjes en groene ontmoetingsruimtes, zo mogelijk in elke deelgemeente minstens één. Die speeltuintjes zijn niet enkel goed voor de ontwikkeling van de kindjes maar zorgen ook voor de ruimte om mensen elkaar te laten ontmoeten, wat de sociale cohesie in onze stad en deelgemeenten enkel kan versterken.”

“De plannen voor de nieuwe en vernieuwde speeltuintjes maken we telkens op samen met de kinderen, ouders, grootouders en waar aanwezig ook plaatselijke jeugdbewegingen. We vinden het belangrijk dat de speeltuintjes er zo veel mogelijk uitzien zoals de toekomstige gebruikers dat willen, dus houden we zo veel mogelijk rekening met hun vragen en suggesties. Zo merken we bijvoorbeeld dat ouders en grootouders graag ook banken en soms petanqueterreintjes willen zodat de speeltuin echt een plaats van ontmoeting wordt tussen jong en oud, iets wat we heel graag stimuleren.”

Welke openbare speelterreintjes zijn intussen klaar:

– Meeuwenlaan in Outer + petanqueterreintje

– Plekkersstraat in Aspelare (tegen de pastorij)

– Elsbeekstraat in Meerbeke (+ petanqueterreintje+ openbare barbecue) (ook toegankelijk gemaakt voor de senioren van het aanpalende woonzorgcentrum)

 

Bijna klaar:

– Groeneweg (nog wat groenaanplanting en afsluiting tussen straat en speeltuin)

Inspraak geweest, eerste plannen gemaakt of in opmaak:

– Brusselseheerweg Neigem (eerste voorontwerp klaar en wordt afgetoetst bij buren)

– Gemeenteplein Meerbeke (+veel aandacht voor toegankelijkheid van en speelmogelijkheden voor kinderen met een beperking): eerste voorontwerp klaar en wordt afgetoetst bij buren, jeugdbewegingen

– Hector Planckaertstraat Outer: inspraak gebeurd, voorlopig voetbaldoeltje geplaatst

– nieuwe wijk Witherenstraat Ninove (tussen de 3 gebouwen van Ninove-welzijn, komt een parkje met speeltuintje): voorontwerp in opmaak

 

Procedure bezig:

– samenwerking tussen stad en vzw parochiale werken Pollare om speeltuintje te voorzien op grond achter de parking van het parochiaal centrum. Zwaardere procedure wegens beschermd dorpsgezicht en agrarisch gebied. We gaan ook proberen om hier de trage weg achteraan weer toegankelijk te maken vanaf Echel

– Keldermeersbaan, Ninove (hoek met Pamelstraat). Grond in onverdeeldheid met tientallen eigenaars in binnen- en buitenland waardoor de stad al bijna 20 jaar probeert om dit terrein vergeefs aan te kopen. We hebben nu een mogelijkheid om een klein deel van de grond aan te kopen waardoor we de rest van het terrein later ook kunnen kopen. We willen er wat ruimte voor parkeerplaatsen, groen en een speeltuintje, waaraan grote nood is in de wijk.

– Denderwindeke: de stad wil een stuk grond kopen in de Minnenhofstraat waar ruimte kan zijn voor speeltuin of skatepark.

 

Daarnaast kwamen er nog, gesubsidieerde, speeltuintjes bij:

– achter parochiezaal Denderwindeke, vzw Wenteka (speelpleinwerking)

– Fonteinstraat, Okegem, Amusanten

En wordt er nog gewerkt aan een nieuw speeltuintje voor de gemeenteschool van Appelterre die gemengd zal gebruikt worden met de lokale chiro en de speelpleinwerking.

Groene speel- en ontmoetingsruimte in Neigem

We willen heel hard inzetten op het creëren van extra speel- en groene ontmoetingsruimtes voor jong en oud in onze deelgemeenten en wijken. Zo willen we ook in Neigem, langs de Brusselseheerweg het grote grasveld wat extrea inrichten om het meer te laten gebruiken door kinderen om in te spelen, en ouders en grootouders om te genieten van het zicht van hun spelende kinderen, en om zelf petanque te kunnen spelen of elkaar te ontmoeten.

Na het inspraakmoment gingen we aan de slag en maakten we het eerste voorontwerp met veel groen, (extra bomen en hagen) , een petanqueterreintje en wat speeltoestellen. Dat plan gaan we nu opnieuw aftoetsen bij de buren (en hun kinderen en kleinkinderen). Het plan is dus nog niet definitief en alle suggesties tot verbetering zijn welkom!IMG_20170106_144444

Voorontwerp speeltuintje en park aan het Gemeenteplein in Meerbeke

Het voorontwerp voor de nieuwe speeltuin in het park van Meerbeke aan het Gemeenteplein is klaar. Dit toetsen we nu af (oa bij de chiro’s van Meerbeke) en dan moeten er ook nog speeltoestellen gekozen worden. We gaan op deze locatie voor een speeltuin waar ook kinderen met een beperking voluit zullen kunnen spelen door aangepaste toestellen en brede paden.

speeltuin en park Meerbeke

speeltuin en park Meerbeke

Stad richt op vraag van de dorpsbewoners speeltuintje op in de pastorijtuin van Aspelare

De stad startte twee jaar geleden op initiatief van schepen van cultuur Veerle Cosyns met een participatietraject in vijf plattelandsgemeenten om de bevolking te betrekken bij het inrichten van hun dorp. Het ‘Dynamiet in de dorpen’-project werd gesteund door Leader, een Europees fonds voor plattelandsontwikkeling. De bewoners van de dorpen konden zelf aangeven welke zaken ze wilden veranderd zien in hun dorp. Zo kwamen er banken in Denderwindeke, werd de inrichting van het buurthuis van Lieferinge al aangepakt en focuste Nederhasselt op haar trage wegen.

In Aspelare vroeg men om een speeltuintje in de tuin van de pastorij in de Plekkersstraat. Aangezien we als stadsbestuur volop willen inzetten op meer speeltuintjes voor onze kinderen, gingen we heel graag op die vraag van de Aspelarenaars in. Eerder dit jaar werden een aantal bomen geveld en werd het bosgedeelte wat opgekuist en toegankelijk gemaakt. Intussen zijn ook de speeltoestellen geplaatst en in de loop van de komende maanden zal vooraan ook een parkeerzone worden aangelegd en komen er hagen en afsluitingen zodat er tegen het begin van de lente een mooie, toegankelijke en veilige plaats is voor de Aspelaarse kinderen om te spelen.

SSL26328 Aspelare

 

Waarom uw sociale zekerheid alle belang heeft bij een sociaal Europa

Twintig jaar geleden keek Louis Tobback op een affiche streng toek en beloofde te zullen vechten als een pitbull voor uw sociale zekerheid. Hij kwam zijn belofte na. Baby Thatcher vertrok voor een lange tijd naar de woestijn en uw sociale zekerheid bleef overeind. Vandaag staan wij, als drie jonge honden, voor een zelfde strijd op Europees niveauWant uw Europa mag niet enkel gaan over rechte komkommers en 100ml flesjes in uw handbagage.

De Europese samenwerking betekende voor de generatie van onze ouders een welvarende regio, met een hoge sociale bescherming en de hoogste levensstandaard ter wereld. Vandaag roept Europa voor de 5,6 miljoen werkloze jongeren andere connotaties op. Een verhaal van lidstaten die met het mes op de keel moeten besparen, banken die ons in een crisis storten maar toch gered worden, een verhaal van concurrerende lonen en slechte arbeidsomstandigheden. Kortom, een kil economisch beleid dat vergeet dat het om de mensen gaat.

Als OCMW-raadsleden weten we hoe moeilijk het is om mensen terug op eigen benen te laten staan. Mensen die tegenslag hebben, terug sterker maken door te investeren in hun mogelijkheden. En het wordt er niet beter op: door de economisch en financiële crisis zijn er overal in Europa minder jobs, meer werkzoekenden en meer mensen in armoede. Dat voelen we ook in Vlaanderen, in de praktijk van het OCMW.

Er moet veel van Europa, maar voor ons moet het vooral socialer.

Tijdens de crisis moesten regeringen mordicus besparen, en omdat je een euro maar één keer kan uitgaven, ging dat ten koste van sociale investeringen in onderwijs, gezondheidszorgen, jobs en pensioenen. Wie alleen streng is voor de ministers van begroting, doet de ministers van sociale zaken aan het kortste eindje trekken.

Dat wil niet zeggen dat we onze sociale zekerheid moeten exporteren of dat we het Deense, Nederlandse of, laat staan, het Duitse model moeten importeren, maar wel dat Europa erover waakt dat elke lidstaat voldoende investeert in al haar inwoners. Dus ook in wie tegenslag heeft.

Investeren betekent in de eerste plaats dat iedereen een menswaardig inkomen heeft om mee rond te komen. Daarom pleiten wij voor een Europees minimumloon dat rekening houdt met de leefomstandigheden in de lidstaat. En voor zij die het moeilijker hebben een Europees leefloon dat boven de Europese armoedegrens ligt.

Jongeren verdienen bijzondere aandacht. Maar liefst 23% van de Europese jongeren is werkloos, dit legt een hypotheek op de toekomst. Door het tekort aan werkervaring zijn ze de eerste die worden opzij geschoven. We moeten daarom extra inzetten op een Europees jeugdfonds dat elke jongere binnen de vier maanden na het afstuderen een eerste werkervaring aanbiedt.

Binnen de EU2020 strategie is de strijd tegen armoede en sociale uitbuiting één van de vijf prioriteiten en toch slagen we er niet in de cijfers te keren. Vandaag hebben 120 miljoen Europeanen een verhoogd risico op armoede en groeit 1 op 3 van de Europese kinderen op in kansarmoede. Armoedebestrijding moet op verschillende vlakken aangepakt worden. Armoede is immers vaak het gevolg van veel meer dan enkel financiële problemen, zoals psychosociale en gezondheidsproblemen, juridische zaken, verslaving, dakloosheid, enzovoort. Naast de eenzijdige Europese focus op activering zijn dus ook sociale bescherming, onderwijs, gezondheidszorg, woonbegeleiding en andere kwalitatieve en betaalbare dienstverlening essentieel. Activering is daarbij geen heiligmakende oplossing maar eerder een stappenproces dat begint bij sociale activering en via taalactivering tot arbeidsactivering kan leiden. Door iedereen de gepaste vorm van activering aan te bieden, worden de nodige competenties verworven om in te stappen in die sociale of reguliere tewerkstelling.

De strijd die Tobback voerde in de jaren ’90 vraagt opnieuw onze aandacht. Een nieuwe generatie staat klaar om zich vast te bijten om uw sociale zekerheid ook op Europees niveau te beschermen. En het is op het goede moment. Voor het eerst bepaalt de kiezer ook de voorzitter van de Europese Commissie en is een meerderheid van socialisten en sociaal democraten in het Europees parlement zeer dichtbij. Maak ons Europaeen sociaal Europa dat ons allemaal ten goede komt.

Lieven Meert, Pieter Vandenbroucke en Emilie Peeters

Ocmw-raadsleden en sp.a-kandidaten voor de Europese verkiezing

De aanpak van de eurocrisis: hoe had het anders gekund, en nu anders moet

De huidige crisis in Europa is de ergste sinds de jaren ’30. Na het  nemen van overdreven veel risico’s met ons spaargeld, kwamen de banken in de problemen toen de zeepbel op de Amerikaanse huizenmarkt uiteenspatte. Wat volgde was de uitbraak van een epidemie die ook Europa aantastte omdat banken elkaar over de oceaan heen besmet hadden met complexe financiële producten.

Nadat de financiële sector eerst de winsten jarenlang had opgestreken was het aan de overheid om de verliezen te nemen toen het fout liep. Vele banken moesten gered worden met belastinggeld. Veel keuze was er niet, het was de keuze van het minste kwaad, zo niet waren de spaarders al hun spaargeld kwijtgeraakt.

Maar toen zaten de overheden met de schulden en vonden dezelfde financiële markten die door die overheden waren gered, dat de overheidsschulden te hoog waren en trokken ze het kapitaal terug uit die landen met de hoogste overheidsschuld (vooral uit Griekenland, Ierland, Portugal, Spanje en Italië).

Er kwamen noodleningen van het IMF en Europa aan die landen, maar in ruil moesten ze besparen, en geen klein beetje. Elke macro-econoom weet nochtans dat je in perioden van economische onzekerheid en vraaguitval niet drastisch moet gaan besparen als overheid, want dat de crisis dan enkel nog erger wordt. Maar het moest toch, voor interne politieke redenen in Duitsland en andere noordse landen.

De mensen in Griekenland, Ierland, Spanje en Portugal werden er het slachtoffer van. De werkloosheidsgraad in Griekenland en Spanje ligt boven de 25 percent. De jeugdwerkloosheid is pas helemaal hallucinant, meer dan 53% in Spanje en bijna 60% in Griekenland. Nochtans, het onevenwicht in Europa tussen noord en zuid dat de euro al zo lang in een crisis houdt is eigenlijk evenveel te wijten aan de kern dan aan de periferie. Een evenwichtiger en eerlijker reactie, in plaats van iedereen te doen besparen waardoor Zuid-Europa zeker niet opnieuw kan groeien, was dan ook geweest af te spreken dat sommige landen met de budgettaire ruimte extra te laten uitgeven wat het makkelijker had gemaakt voor anderen om te besparen en te hervormen. Dat zou veel minder pijnlijk zijn geweest voor de mensen, de crisis zou minder erg en lang geweest zijn, en het evenwicht zou sneller en minder pijnlijk hersteld kunnen worden.

De maatregelen die Europa al heeft genomen, bijvoorbeeld met betrekking tot de bankenunie, gaan niet ver genoeg. In de komende vijf jaren moeten een aantal hervormingen gebeuren die de euro meer duurzaam maken, en ervoor zorgen dat in een crisis de lasten gedeeld worden tussen landen, en binnen landen dit niet enkel op de kap van de gewone mensen terecht komt. Er is daarvoor nood aan een automatisch stabiliseringsmechanisme binnen de eurozone, die naast een Europees minimumloon en Europese minimumbelastingen een andere bouwsteen van een sociaal Europa vormt.

Voor een socialer Europa!

Gisteren werd ik samen met 18 andere kandidaten door het sp.a-congres verkozen op de lijst voor het Europees parlement. Met heel veel plezier en enthousiasme zal ik campagne voeren vanaf de 10e plaats op deze lijst.

Met een lijst aangevoerd door de Europese parlementsleden Kathleen Van Brempt en Saïd El Khadraoui en de heel veel jonge kandidaten, wordt het ongetwijfeld een heel boeiende én plezante periode tot 25 mei.

Verkiezingscongres sp.a

Waarom ik dit doe?

Bij mijn werk als begrotingsadviseur van Johan Vande Lanotte heb ik de voorbije jaren gemerkt hoe de invloed van de Europese Unie op ons Belgisch budgettair en sociaaleconomisch beleid de voorbije jaren enorm is toegenomen. Helaas was die invloed niet altijd in de goeie richting: Europa dwingt België en de andere Europese landen in crisis om teveel te besparen zodat de crisis nog erger wordt. 

Of nog: Europa ‘beveelt ons aan’ om het automatisch indexeringsmechanisme dat de koopkracht van de zwaksten beschermt aan te passen, maar ze vergeten er bij te zeggen dat net dat mechanisme ervoor gezorgd heeft dat België vrij goed uit de crisis van de voorbije jaren is gekomen.

Ook zie je meer en meer de kwalijke effecten van het feit dat er geen sociale en fiscale ondergrenzen zijn bepaald door Europa. De Europese landen beconcurreren elkaar om bedrijven aan te trekken door een ‘race to the bottom’ van fiscale tarieven en sociale dumping. Zo werd Ierland bijvoorbeeld de ‘Ierse tijger’ door de daling van de vennootschapsbelasting tot 12,5% of worden er dagelijks Oost-Europese mensen uitgebuit die in Vlaanderen voor enkele euro’s per uur komen werken zogezegd vanuit een dienstverlenend bedrijf uit Oost-Europa.

Daarom moet er dringend werk gemaakt worden van fiscale harmonisatie, een ondergrens van het tarief van de vennootschapsbelasting en een Europees minimumloon.

We moeten Europa veranderen zodat het ons in België en Vlaanderen meer toelaat om een sterk sociaal beleid te voeren en om te investeren in een duurzame economie met goeie en zekere jobs. Op onszelf zijn we in Vlaanderen en België de speelbal van de globalisering en concurrentie uit bijvoorbeeld China. Maar via Europa kunnen we de sociale welvaart beschermen, verder uitbouwen en exporteren naar de rest van de wereld. 

Ik zal me dus inzetten voor een ander Europa dat bijdraagt tot een socialer Vlaanderen en België. Deze ‘moeder aller verkiezingen’ zal bepalen of we onze sociale welvaart kunnen beschermen en uitbouwen of het door rechtse krachten zal worden afgebroken. Om uw sociale welvaart te beschermen moeten we ook sterk scoren in Europa. Gelukkig geven peilingen aan dat de sociaaldemocraten de sterkste fractie zullen worden in het Europees Parlement, maar daarvoor rekenen we natuurlijk ook jou!

De komende weken zal ik met veel plezier over elk van deze onderwerpen hier een tekstje schrijven en zal ik ook stil staan bij de andere kandidaten op de lijst.